Urban

ภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม           คณะวิทยาศาสตร์           มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์           


................

 

........................................................................

 

 


  กระบวนการพัฒนาเมืองของไทยที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบัน  

  มีองค์ประกอบที่สำคัญ 3 ประการ คือ  

  1. นโยบายพัฒนาเมือง (รวมถึงแผนงาน กำหมาย และระเบียบข้อบังคับ)

การดำเนินงานพัฒนาเมือง ในระยะเวลาที่ผ่านมา ได้มีการบัญญัติกฎหมายที่เกี่ยวกับการพัฒนาเมืองหลายฉบับ แต่ละฉบับมีส่วนเกี่ยวข้องกับการบริหารการพัฒนาเมืองในแง่มุมแตกต่างกัน ซึ่ง กฎหมายที่เกี่ยวข้อง อาจแยกเป็นหมวดหมู่ได้ ดังนี้ 

    • การจัดตั้งหน่วยงานส่วนท้องถิ่น เช่น

o        พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496

o        พระราชบัญญัติสุขาภิบาล พ.ศ. 2495

o        พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการเมืองพัทยา พ.ศ. 2521

o        พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2518

    • การผังเมือง การใช้ที่ดิน และการควบคุมอาคาร เช่น

o        พระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. 2495 และแก้ไข พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2535

o        พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. 2522

o        พระราชบัญญัติประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. 2497

o        พระราชบัญญัติปฏิวัติ ฉบับที่ 286 (การจัดสรรที่ดิน)

o        พระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530

o        พระราชบัญญัติการเคหะแห่งชาติ พ.ศ. 2538

    • การรักษาสิ่งแวดล้อมในชุมชน

o        พระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. 2484 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2505

o        พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535

o        พระราชบัญญัติการจัดตั้งองค์การจัดการน้ำเสีย พ.ศ. 2538

o        พระราชบัญญัติวัตถุอันตราย พ.ศ. 2535

o        พระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512

    • การจัดบริการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ

o        ประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 295 (ทางหลวง)

o        ประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 290 (การทางพิเศษ)

o        พระราชบัญญัติจัดตั้งรัฐวิสาหกิจที่ดำเนินการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน
(กปน. กปภ. กฟน. กฟภ. ทศท. รฟท. กทพ. กนอ. กสท. ฯลฯ)

o        พระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ พ.ศ. 2535

    • การสนับสนุนทางการเงิน

o        พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ. 2475 ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2475 และ พ.ศ. 2485

o        พระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. 2508

o        พระราชบัญญัติธนาคารอาคารสงเคราะห์ พ.ศ. 2496

อย่างไรก็ตาม จะเห็นได้ว่า การพัฒนาเมืองไม่สามารถมีกฎหมายฉบับเดียวที่สามารถครอบคลุมการพัฒนาเมืองได้ทุกด้านครบถ้วน และที่สำคัญยิ่งคือ ยังไม่มีกฎหมายฉบับใด ที่สามารถอำนวยการการพัฒนาเมืองได้อย่างมีประสิทธิภาพ 

  1. องค์กรการบริหารการพัฒนาเมือง

การจัดองค์กรการบริหารการพัฒนาเมือง นอกจากจะต้องดำเนินการตามขั้นตอนทางกฎหมายแล้วจะต้องมีการจัดระดับในการบริหารงานคือ ระดับรัฐมนตรี คณะกรรมการต่างๆ ส่วนกลาง ส่วนภูมิภาคและส่วนท้องถิ่น เช่น คณะกรรมการพัฒนากรุงเทพมหานครและปริมณฑล คณะกรรมการพัฒนาพื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออก คณะกรรมการนโยบายกระจายความเจริญไปสู่ภูมิภาคและท้องถิ่น เป็นต้น  

  1. แหล่งเงินลงทุนการจัดโครงสร้างพื้นฐานของเมือง

งบประมาณจากส่วนกลาง

จากข้อมูลในช่วงแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 6 และ 7 สรุปได้คือ สัดส่วนของงบประมาณในการพัฒนาเมืองเป็นดังนี้ รัฐบาลร้อยละ 16 รัฐวิสาหกิจร้อยละ 66 ภาคเอกชนร้อยละ 11 และส่วนท้องถิ่นร้อยละ 7 บทบาทหน้าที่ในการพัฒนาเมืองสำหรับหน่วยงานรัฐบาลรับผิดชอบด้านการผังเมือง การจราจรขนส่ง การจัดการสิ่งแวดล้อม เป็นต้น สำหรับรัฐวิสาหกิจคือการจัดสร้างโครงสร้างพื้นฐานที่มีการลงทุนสูง ได้แก่ ไฟฟ้า ประปา การสื่อสารและโทรคมนาคม เป็นต้น สำหรับส่วนท้องถิ่นรับผิดชอบด้านบริการพื้นฐาน การรักษาความสะอาด บรรเทาสาธารณภัย เป็นต้น

ระบบการคลังส่วนท้องถิ่น

คณะกรรมการกระจายอำนาจการคลังท้องถิ่นได้จัดทำแผนแม่บทการคลังท้องถิ่น เพื่อให้กรอบการพัฒนาการคลังท้องถิ่นให้มีความเข็มแข็งและมีประสิทธิภาพ พร้อมกับส่งเสริมให้ประชาชนในท้องถิ่นสามารถมีส่วนร่วมในการพัฒนากระจายอำนาจการคลัง นอกจากนี้ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ได้กำหนดให้รายได้ส่วนกลางลดลง โดยมีสัดส่วนของรายได้ส่วนท้องถิ่นต่อส่วนกลางเป็น 20 ต่อ 80 ทำให้ท้องถิ่นมีอำนาจในการบริหารงานท้องถิ่นของตนเองได้มากขึ้น


 
 CopyRight @ 2004 Environmental Science Kasetsart University. All rights Reserved. :•: Contact Webmaster :  TheGarg